Score!
- Mamo, zobacz! Stoję nieruchomo!
Kto choć raz widział Dziobalindę, ten wie, że był to wyczyn na miarę złotego medalu olimpijskiego.
Kto choć raz widział Dziobalindę, ten wie, że był to wyczyn na miarę złotego medalu olimpijskiego.
O Okruchach Dobra
Spontanicznie pojawiła mi się w głowie miniseria Okruchy Dobra. Jestem bowiem głęboko przekonana, że Dobro to nie tylko wielkie gesty i heroiczne czyny, ale także codzienne, drobne zdarzenia, uśmiechy, pomocna dłoń czy nawet powstrzymanie się od sarkastycznego komentarza. I wcale nie musimy mieć wielkich funduszy i sił Herkulesa, każdy z nas może pomnożyć trochę Dobra codziennie. Ja wciąż widzę dużo Dobra, mimo trudności, tragedii, smutku, szukam tego Dobra i znajduję. A Dobro jak plastikowe torebki - tu mały kawałek, tam mały kawałek, i zaraz się zbiera wieeeeelka góraaaa. Z plasitku staram się rezygnować już od jakiegoś czasu, a tymczasem wrzucam mój poranny okruch. Mam teraz pracujący weekend (zjazd egzaminacyjny na uczelni) i zaczynamy od 8:00 rano. Uprawiam więc o świcie znaną chyba wszystkim dyscyplinę olimpijską „bieg przez śnieg do autobusu”. Takoż dziś biegłam przez zaspy do autobusu, który już stał na przystanku od jakiegoś czasu, a ja wiedziałam, że moje szanse są ni...
Zatrzymać się w tym życiu choć na chwilę - wielka sztuka! :-)
OdpowiedzUsuń@Broszki: Święta prawda! Toteż złożyłam Dziobalindzie szczere gratulacje :)
Usuńjakie to metaforyczne... taka mała i już filozof
OdpowiedzUsuń@Lis: Może ją spaczyłam czytaniem Horacego w niemowlęctwie? ;)
Usuńtrafiłam od broszek i trochę się rozejrzę, mogę? ;)
OdpowiedzUsuńpatajaj.blogspot.com
@ani-mru-mru: Zapraszam serdecznie, czym chata bogata :)
UsuńTaaaaak, ona nieruchomo - chciałabym to zobaczyć - ja sobie wyobrażam, że nawet przez sen skacze :)
OdpowiedzUsuń@Salomea: I słusznie sobie wyobrażasz - przez sen się przemieszcza także :D
UsuńW Londynie chyba tego nie usłyszeli? Bo wciąż piszą, że mało medali, a to złoto Dziobalindy przeszło zdaje się niezauważone!
OdpowiedzUsuńNo doprawdy, skandal! ;)
Usuń