Błędy

"Nie trzeba popełniać błędów, ale też nie należy ich unikać."

Tadeusz Konwicki, Zorze Wieczorne

Komentarze

  1. J.9 sty 2012, 10:54:00

    oj trzeba.
    ja myślę że trzeba. ;))

    OdpowiedzUsuń
  2. synafia9 sty 2012, 11:30:00

    @J: Mamy zatem dwa głosy, wynik: 1:1 ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Dragonella9 sty 2012, 14:40:00

    "Popełniaj błędy i naprawiaj je
    Gdy sięgniesz dna - odbijaj się" :)

    2:1 - jestem zdania, że popełnianie błędów jest konieczne, by się rozwijać. Rzecz jasna pod warunkiem, że nie robi się dwa razy tych samych.

    OdpowiedzUsuń
  4. synafia9 sty 2012, 15:16:00

    @Dragonella: Tak sobie myślę, że jestem winna małe wyjaśnienie - moje wyjęcie tego cytatu z kontekstu stało się od razu moją własną interpretacją. Gdyż ja rzeczywiście pomyślałam o błędach życiowych. Konwicki jednak napisał to zdanie w kontekście błędów językowych.

    Niemniej mi się to ładnie na życie przeniosło - w tym sensie, że nie trzeba pakować się w coś, co od razu zapowiada się na błąd, nie trzeba "wszystkiego w życiu spróbować", ale też nie ma sensu bać się popełnienia błędu. Po prostu trzeba żyć - bez presji z żadnej strony. Tak mi się to zdanie zinterpretowało :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Dragonella9 sty 2012, 15:39:00

    A - co do błędów językowych, to zgoda. Tępić, tępić i jeszcze raz tępić.

    OdpowiedzUsuń
  6. synafia9 sty 2012, 15:57:00

    @Dragonella: No właśnie widzisz, Tadeusz Konwicki pisze, że nie tępić, że sam je czasem popełnia świadomie :) I że nie unikać właśnie.

    Jednakowoż jako przykład dał "Nic nie pamiętam", a nie dajmy na to "Poszłem".

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O Okruchach Dobra

Obraz
Spontanicznie pojawiła mi się w głowie miniseria Okruchy Dobra. Jestem bowiem głęboko przekonana, że Dobro to nie tylko wielkie gesty i heroiczne czyny, ale także codzienne, drobne zdarzenia, uśmiechy, pomocna dłoń czy nawet powstrzymanie się od sarkastycznego komentarza. I wcale nie musimy mieć wielkich funduszy i sił Herkulesa, każdy z nas może pomnożyć trochę Dobra codziennie. Ja wciąż widzę dużo Dobra, mimo trudności, tragedii, smutku, szukam tego Dobra i znajduję. A Dobro jak plastikowe torebki - tu mały kawałek, tam mały kawałek, i zaraz się zbiera wieeeeelka góraaaa. Z plasitku staram się rezygnować już od jakiegoś czasu, a tymczasem wrzucam mój poranny okruch. Mam teraz pracujący weekend (zjazd egzaminacyjny na uczelni) i zaczynamy od 8:00 rano. Uprawiam więc o świcie znaną chyba wszystkim dyscyplinę olimpijską „bieg przez śnieg do autobusu”. Takoż dziś biegłam przez zaspy do autobusu, który już stał na przystanku od jakiegoś czasu, a ja wiedziałam, że moje szanse są ni...
Czytaj więcej

O tym, że warto się starać

Dużo się mówi, pisze o tym, żeby naszym dzieciom poświęcać czas i uwagę. Żeby nie krytykować, nie pouczać, a otworzyć się na ich potrzeby i emocje. Żeby dawać wsparcie, zamiast ocen. Żeby prawdziwie dla nich - być. Czasami bywam przerażona tym, jak dużo wysiłku trzeba, żeby nie działać w utartym schemacie, nie reagować z automatu złością, lękiem, frustracją, tylko właśnie - otworzyć się, być. To wcale nie jest łatwe. Niekiedy wręcz - zwłaszcza po ciężkim dniu pracy, wieczorem, gdy się już na pysk pada ze zmęczenia, a tymczasem jedna córka płacze, bo zgubiła łyżeczkę, a druga krzyczy, że nie życzyła sobie pianki do kąpieli i że proszę mi zrobić kąpiel od nowa - no więc niekiedy to się wydaje poświęceniem ponad ludzkie siły. A nie daj Boże jeszcze się coś stłucze albo zepsuje. Albo zgubi. Albo inny problem wyrośnie. Człowiek ma ochotę urwać sobie głowę i pobić się nią do nieprzytomności, a tu trzeba jakoś zachować jako tako spokój i pamiętać o wrażliwości dziecięcej -  no ciężko by...
Czytaj więcej

O wyborach i o emigracji

Otóż były w Polsce ostatnio wybory i w tych wyborach został wybrany nowy prezydent. W związku z tym obserwuję w wirtualnym świecie prawdziwe eksplozje temperamentów - jedni wiwatują, tańczą i śpiewają, inni rwą włosy z głosy, zapowiadają emigrację i rozpaczają nad upadkiem kraju i społeczeństwa. Słyszę też historie o znajomych, co zrywają kontakty, oraz o rodzinach, w których brat bratu i matka córce skaczą do gardła z powodu wyborów politycznych. Innymi słowy - fletus et stridor dentium. Tymczasem w poniedziałek rano, w firmie, w której pracuję, jak zwykle spotkali się w firmowej kuchence ludzie. Ludzie ci mają przeróżne poglądy i światopoglądy - są wierzący, niewierzący, liberalni, konserwatywni, antysystemowi, lewicowi, prawicowi oraz centrowi. Każdy z nich jakoś głosował lub wcale nie głosował. Nikt wszakże nikogo nie wypytuje, za poły płaszcza nie łapie, nie szarpie w rozpaczy. Niektórzy sami mówią o tym, na kogo głosowali. Rozmowy o polityce pobrzmiewają jednak tonem racjonalnym ...
Czytaj więcej