10 mar 2010

Nie taka i owaka

W „Przygodach kota Filemona” (tzw. Himonota) jest taki odcinek, w którym Bonifacy pyta się Filemona „Jak ty wyglądasz?”. I Filemon przejmuje się wielce. Chodzi po podwórku i przegląda się w różnych rzeczach, a każde jedno jego odbicie jest dziwniejsze od drugiego. I tu Filemon popada w konfuzję lekuchną i zapytuje retorycznie „To jak ja właściwie wyglądam?”

No właśnie – jak?

W przeciągu ostatnich miesięcy usłyszałam o sobie wiele ciekawych opinii.
Że jestem wrogiem Kościoła oraz że jestem całkowicie podporządkowana Kościołowi.
Że jestem za mało wierząca i że jestem za bardzo wierząca.
Że nie umiem myśleć samodzielnie i że za dużo filozofuję.
Że jestem zbyt agresywna oraz że jestem za mało asertywna.

To jak to jest, panie Zenonie? Jestże to możliwe, być jednym i drugim jednocześnie, czy nie jest? Czy może jestem wszystkim naraz, czy też zmieniam się w zależności od pogody/fazy księżyca/kursu walut? No bo że zmieniam się, to wiem, ale żeby aż tak? Jak ja właściwie wyglądam?

W mojej głowie zaczyna się rodzić brzydkie podejrzenie, że nie do końca ode mnie zależy, jak wyglądam. Bo i od patrzących wiele zależy. Kto wie, czy nie więcej czasem niż ode mnie samej.

Cóż mam począć z tymi niekontrolowanymi fluktuacjami imidżu?

8 komentarzy:

  1. Ktoś, kto ma średni wzrost, dla osoby niskiej będzie wysoki, ale dla osoby wysokiej - niski. Jedyne wyjaśnienie jest chyba takie, że jesteś gdzieś po środku, a wszystko zależy od tego, jakie ma poglądy ktoś, kto próbuje Cię "zmierzyć". :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ruciński -> Bardzo być może, jestem za a nawet przeciw.

    OdpowiedzUsuń
  3. najważniejsze, żebyś była sobą i dobrze się ze sobą czuła. opinie ludzi są mało ważne. jakiś czas temu doszedłem do tego wniosku i się go trzymam z całych sił.

    OdpowiedzUsuń
  4. Miguel -> Że opinie ludzi bywają skrajne i nie należy się do nich nazbyt przywiązywać, to prawda. Gdzieś tam się w nich jednak zawsze jakieś ziarno prawdy znajdzie - czy o tym, o kim wyraża się opinię, czy też o tym, kto tę opinię wyraża.
    Dlatego raczej nie olewam opinii, lecz staram się im przyjrzeć z dystansu. (oczywiście opinii mniej lub bardziej bliskich mi osób, a nie każdego czytelnika onetu ;))

    OdpowiedzUsuń
  5. Po prostu miej własną opinię o sobie i, jak mawiają moi znajomi, "tę wersję przyjęłaś - tej się trzymaj" ;)
    A skrajne opinie trzeba mieć tam, gdzie Nosowska - znakomicie dobrana piosenka!

    OdpowiedzUsuń
  6. Luca -> Jedyna wersja, jakiejś się będę trzymać, to że każda opinia może z czasem okazać się nieprzystająca do zmian zachodzących w okół, względnie błędna od samego początku albo trafna dopiero po czasie. W tym moje własne opinie ma mój temat ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. "Cóż mam począć z tymi niekontrolowanymi fluktuacjami imidżu?"

    Ekhm... utrwalić lakierem bezbarwnym?

    OdpowiedzUsuń
  8. Gammon -> Witaj, witaj :) Co za niespodzianka!

    OdpowiedzUsuń